Mam na imię Lolek. Od niedawna, czyli od czasu, gdy mieszkam w schronisku...

Mój dom gdzieś mi zaginął, ale miałem go kiedyś na pewno, bo znakomicie pamiętam, jak to dobrze jest być blisko człowieka! Tęsknię za tą bliskością strasznie, bardzo brakuje mi dotyku ludzkiej ręki, ciepłego posłania, spacerów, dachu nad głową....

Dlaczego nikt mnie nie chce? Dlaczego nagle stałem się niewidzialny???

Jestem przecież niebrzydkim pieskiem, takim w typie sznaucera średniego (lub trochę mniej niż średniego),mam czarną, kudłatą sierść ze srebrnymi znaczeniami, ważę około 10-12 kilogramów, jestem zgrabniutki i drobny...

Nie jestem też stary...Mam mniej /więcej 6 lat, chociaż-gdy trafiłem do schroniska-byłem tak zabiedzony, że...nazwano mnie Starikiem... Wszyscy myśleli, że jestem psią prehistorią na czterech łapach-skrajnie wychudzoną i wynędzniałą ,i że zaraz przeniosę się za Tęczowy Most....

Po pewnym czasie -kiedy pojadłem jak należy, ogrzałem się i odpocząłem-okazało się, że żaden ze mnie Starik....!

Głupi tez nie jestem! Umiem chodzić na smyczy, pięknie jeżdżę samochodem, potrafię się ślicznie przytulać i gramolić się na ludzkie kolana, nie awanturuję się i nie szczekam bez potrzeby, nikogo nie zaczepiam....Naprawdę jestem fajny!

Weź mnie do domu, dobrze? Schronisko to nie jest dobre miejsce dla takich delikatnych psiaków jak ja...Jeśli mnie pokochasz, odwdzięczę Ci się bezgraniczną miłością i przywiązaniem....Proszę-daj mi szansę! Twój Lolek

KONTAKT do wolontariuszki :

505572846

jot_a@ wp.pl

 PROSIMY o przemyślaną  decyzję.

NIE WYDAJEMY PSÓW NA ŁAŃCUCH!